Waarom holacratische org verkeerde beslissingen nemen

By 25 maart, 2019Overig

Het grootste gevaar voor holacratie is anarchie. Ik teken die uitspraak op uit de mond van een van de belangrijkste voorvechters van deze nieuwe managementstijl, Joris Engbers (Spindle, Voys). Flauw grapje natuurlijk, want holacratische organisaties kennen nu juist geen managers, geen functies. Alleen maar rollen.

Anarchie. Ik zie het gebeuren bij een jonge club websitebouwers ergens in het Noorden van het land. Een stuk of 15 enthousiastelingen die het uitstekend met elkaar kunnen vinden en ook nog eens zakelijk succesvol zijn. Hoewel zij zeggen niet holacratische georganiseerd te zijn, is macht ontleend uit positie er uit den boze.

Maar nu het nieuwe beloningssysteem.

De drie vooruitgeschoven posten die ik spreek (waaronder de beginbaas, wat een heerlijke naam voor een founder!) zijn enthousiast over wat ik hen presenteer. Het team dat zij daags daarna consulteren neemt echter een afwachtende houding aan. De meningen over welke weg te volgen lopen sterk uiteen. Zodanig zelfs, dat een beslissing in consensus onmogelijk is.

Terwijl holacratie daar een uitstekend antwoord op heeft. En wel een hele principiële. Daar komt ie. Niet de oplossing moet onderwerp van discussie zijn, maar wie er wordt vertrouwd een goede en verantwoorde keuze te maken. Dat is de persoon die dan ook de beslissingen mag nemen (die krijgt ‘de rol’ zogezegd).

Deze besluiten worden dan zonder morren uitgevoerd tot het moment dat er – zoals men dat noemt – zodanige ‘spanningen’ ontstaan, dat een andere oplossing meer draagvlak krijgt dan de oorspronkelijke aanpak. Kritiek zonder alternatieve aanpak is namelijk niet toegestaan.

Holacratisch of niet, wat mij betreft maken we hier een universeel beginsel van.

Werk ze,

Rolf Baarda

Leave a Reply