Het beloningsmanagement is in crisis

By 27 februari, 2019Overig

Het beloningsmanagement is in crisis. De aloude manieren van belonen werken niet meer. Expertsystemen, zoals functiewaardering, kunnen misschien nog wel wat uitrichten in klassiek geleide bedrijven. De functie staat daar centraal.

Maar in organisaties waarin functies nauwelijks bestaan of voortdurend veranderen, het werk projectmatig is en persoonlijke initiatieven hogelijk op prijs worden gesteld, is de kans groot dat deze instrumenten niet resulteren in beloningsverhoudingen die de medewerkers als rechtvaardig ervaren. Want in die bedrijven draait het niet langer alleen om de functie, maar om de rollen die een medewerker vervult, wat diegene kan en het vertrouwen dat hij geniet van anderen.

Aan de klassieke functiewaardering kleeft nog een ander nadeel: de verschillende manieren waarop medewerkers hun functie uitvoeren, leiden niet tot verschillen in betaling, zelfs niet als die verschillen substantieel zijn doordat talent, ambitie en mentaliteit uiteenlopen. Die aspecten meet een functiewaarderingssysteem niet. Dat meet de ‘stoel’, niet de mens. Maar een organisatie bestaat toch niet uit stoelen?

Tegenwoordig wordt het werk vaker in wisselende rollen gedaan met als enige constante de medewerker, hoewel ook die in zijn eigen groei niet stil mag blijven staan. Bestaande beloningssystemen schieten dan tekort. In de dynamiek van moderne bedrijven zijn zij veel te statisch en, te tijdrovend en te kostbaar bovendien. Wie daarvan af wil, dient de grondslag van het salaris te veranderen. Niet de functie is dan nog langer de basis, maar de toegevoegde waarde van de individuele medewerker.

De toegevoegde waarde staat voor de kwaliteiten die een persoon inbrengt om een resultaat neer te zetten. Zeg maar de input van een functie. We hebben het dan over kennis, vaardigheden en, misschien nog wel het belangrijkste, het probleemoplossend vermogen van een individu. Want kennis is één, die kennis kunnen toepassen in verschillende situaties is iets heel anders, maar wel bepalend voor het eindresultaat.

Toegevoegde waarde = Kennis × Vaardigheden × Probleemoplossend vermogen

Niet langer wat medewerkers moeten doen (= de functie), maar wat zij daadwerkelijk bijdragen (= de toegevoegde waarde) bepaalt de hoogte van het salaris.

 

Rolf Baarda, chef de mission van Bureau Baarda, adviseurs voor volledig transparant belonen

 

Leave a Reply