Monthly Archives

maart 2019

Ook een Baarda ontkomt niet aan blunders

By | Overig | No Comments

Ook een Baarda ontkomt niet aan blunders. Onbedoeld, maar daardoor niet minder ernstig. Kom Rolf, voor de draad ermee!

Toen iemand mij liet zien hoe hij het rollenmodel had gevisualiseerd in een Griekse tempel, was ik buitengewoon onder de indruk. Zo geïmponeerd zelfs, dat ik die tempel alle volgende workshops op het bord tekende: de Vakspecialisten als zuilen, de Professionals waarop de koepel rust etc. Tot ik op de verkiezingsdag mij ervan bewust werd, dat ik het logo aan het verspreiden was van, potdomme, het Forum voor Democratie.

Nummer twee: Deze week verscheen een ondergaande zon op het scherm waarop alle individuele waarderingen stonden geprojecteerd. Prachtig gefotografeerd door de HR Adviseur van dienst. Gevat declameerde ik de dichtregel: “De zon was mij niet opgevallen, als die niet iedere dag was onder gegaan.” Waarop een van de aanwezige mij vilein attendeerde op het feit dat die strofe afkomstig was uit de overwinningsspeech van Thierry Baudet.

Gelukkig is mij een derde, veel ernstiger stommiteit bespaard gebleven: stemmen op die engerd.

Laat mij daarom nu Levi Weemoedt declameren:

Als kind in zee o! rilde ik al
bij de gedachte aan een kwal.
Maar de grootste kwallen , zo leerde ik later,
die zwemmen boven-, niet onder water. 

Werk ze,

Rolf Baarda

Waarom holacratische org verkeerde beslissingen nemen

By | Overig | No Comments

Het grootste gevaar voor holacratie is anarchie. Ik teken die uitspraak op uit de mond van een van de belangrijkste voorvechters van deze nieuwe managementstijl, Joris Engbers (Spindle, Voys). Flauw grapje natuurlijk, want holacratische organisaties kennen nu juist geen managers, geen functies. Alleen maar rollen.

Anarchie. Ik zie het gebeuren bij een jonge club websitebouwers ergens in het Noorden van het land. Een stuk of 15 enthousiastelingen die het uitstekend met elkaar kunnen vinden en ook nog eens zakelijk succesvol zijn. Hoewel zij zeggen niet holacratische georganiseerd te zijn, is macht ontleend uit positie er uit den boze.

Maar nu het nieuwe beloningssysteem.

De drie vooruitgeschoven posten die ik spreek (waaronder de beginbaas, wat een heerlijke naam voor een founder!) zijn enthousiast over wat ik hen presenteer. Het team dat zij daags daarna consulteren neemt echter een afwachtende houding aan. De meningen over welke weg te volgen lopen sterk uiteen. Zodanig zelfs, dat een beslissing in consensus onmogelijk is.

Terwijl holacratie daar een uitstekend antwoord op heeft. En wel een hele principiële. Daar komt ie. Niet de oplossing moet onderwerp van discussie zijn, maar wie er wordt vertrouwd een goede en verantwoorde keuze te maken. Dat is de persoon die dan ook de beslissingen mag nemen (die krijgt ‘de rol’ zogezegd).

Deze besluiten worden dan zonder morren uitgevoerd tot het moment dat er – zoals men dat noemt – zodanige ‘spanningen’ ontstaan, dat een andere oplossing meer draagvlak krijgt dan de oorspronkelijke aanpak. Kritiek zonder alternatieve aanpak is namelijk niet toegestaan.

Holacratisch of niet, wat mij betreft maken we hier een universeel beginsel van.

Werk ze,

Rolf Baarda

Oermens bewijst gelijk rollenmodel

By | Overig | No Comments

Neanderthalers gebruikten hun speren niet alleen om roofdieren weg te jagen. Ze staken er van dichtbij hun prooi mee dood. Maar nu: wat heeft dit in hemelsnaam met beloningsmanagement te maken?

Alles. Ik leg je uit waarom.

De Neanderthalers joegen op wild door het van nabij aan hun speer te rijgen. Dat blijkt uit een opmerkelijk experiment, waarbij kungfufighters een speciale speer in een namaak-hertenkont stootten. De wonden die deze getrainde strijders in de bekkens veroorzaakten, leken sterk op de botresten die door archeologen zijn aangetroffen in het Duitse Halle.

De Neanderthalers die 12.500 jaar geleden in dit gebied leefden, moesten dus wel op eenzelfde manier hun wild achterna hebben gezeten. Niet door van grote afstand een speer op het rund te gooien, maar het van dichtbij neer te steken.

Een hert van dichtbij doodsteken is heel andere koek dan er van afstand met een speer naar gooien. Je moet het dier opwachten, omsingelen of in de val drijven en het risico nemen dat het dier je verwondt. Het vereist goed inzicht in waar je de herten kunt vinden en hoe je ze kunt benaderen. Allemaal technieken die planning, samenwerking en verfijnde jachttechnieken vergen.

Inzicht, organiserend en beoordelend vermogen alsmede communicatie, het zijn de eigenschappen van een Allrounder. Of wel: de Neanderthaler was van een speer gooiende Vakkracht (of Basiskracht zo je wilt) geëvalueerd tot een geslepen Allrounder!

Ik heb het altijd al gezegd: het rollenmodel is vanuit de evolutietheorie goed uitlegbaar. Ook Neanderthalers geven mij daarin gelijk!

Werk ze,

Rolf Baarda

 

Chef Kutgesprek

By | Overig | No Comments

Een klant van ons had er een passende functie voor bedacht: chef kutgesprek. Want wat is er een aversie tegen dit jaarlijks terugkerende fenomeen. Mensen die het kunnen weten, zeggen dat 20 procent van de leidinggevenden geen beoordelingsgesprek kan of wil voeren, 20 procent dat heel graag en goed doet en 60 procent dit doet omdat het moet.

Een weinig hoopgevende score. Kortom, niemand vindt beoordelen leuk. Om niet te zeggen: het merendeel van medewerkers én leidinggevenden heeft er een afschuwelijke hekel aan. Ze zien er als een berg tegenop. Beoordelen leidt dus zeker niet tot meer betrokkenheid. Sterker, wellicht is veeleer van het tegenovergestelde sprake.

Precies daar zit de kern van het probleem: beoordelingsgesprekken zorgen niet voor waardering, niet voor veiligheid. In tegenstelling zelfs, we speren graag op ieders negatieve punten. Waarderen is echter het uitspreken van het vertrouwen dat de organisatie in zijn medewerkers heeft. Want dit werkt wél motiverend: je veilig, want gewaardeerd weten in het team waarvan jij deel uitmaakt. Daar is niks softs aan. De mens is nu eenmaal zo gebakken.

Medewerkers willen zich gewaardeerd zien voor de bijdrage die zij dag in dag uit leveren. En het liefst zo, dat dit beeld overeenstemt met hoe zijzelf die bijdrage – de toegevoegde waarde – ervaren. Want alleen dan voelen zij zich veilig.

Als dat vertrouwen zo belangrijk is en zo motiverend werkt, moet voor een eerlijke beloning de aandacht wel gaan naar het proces van waarderen. Niet alleen naar de beloning an sich.

Werk ze,

Rolf Baarda

Agile Belonen bij vlagen vermakelijk

By | Overig | No Comments

Agile Belonen bij vlagen vermakelijk

De uitslag van het onderzoek dat door mij persoonlijk werd ingesteld naar aanleiding van vermeende malversaties in het boek Agile Belonen, het waarderen van toegevoegde waarde is onverbiddelijk: de door mij opgevoerde personen ter illustratie van diverse rollen zijn vernoemd naar mijn drie zonen en hun evenzovele vriendinnen. Over Kasper en Hannah berichtte ik al eerder. Terecht is nu vastgesteld dat Ruben, de middelste zoon, geen communicatie adviseur is, zoals in het boek wordt beweerd, maar ondernemer.

Orsi, zijn Hongaarse vriendin werkt niet bij hem op de klantenservice maar is in werkelijkheid junior consultant en mijn oudste zoon is weer geen consultant maar geeft les aan kinderen die moeite hebben met leren. Zijn ega is weer wel consultant en dus zeker geen business development manager bij een groot afvalverwerkend bedrijf. Beiden zijn verantwoordelijk voor de titel ‘opa’ die ik tegenwoordig met gepaste trots draag. Dit feit klopt dan weer wel.

Als je nu denkt dat Agile Belonen een familiekroniek betreft, dan heb je het toch mis. Het boek heeft duidelijk minder pretenties. Neemt niet weg dat er best vermakelijke stukjes in staan, zoals het verhaal over de visser en de slang.

Toen een visser eens zat te vissen en naast zich in het gras keek, zag hij een slang met een kikker in zijn bek. De man had medelijden met de kikker en probeerde hem voorzichtig uit de bek van de slang te bevrijden. Vervolgens kreeg hij echter medelijden met de hongerige slang. Omdat hij geen eten bij zich had, nam hij zijn heupfles whisky en goot de slang een paar druppeltjes in zijn bek. Vrolijk kronkelend ging de slang ervandoor. De kikker was blij en de man was blij dat hij zo’n goede daad had verricht. Hij dacht dat alles zo naar tevredenheid was afgehandeld – tot hij na een paar minuten iets in het gras hoorde ritselen en achteromkeek. Stomverbaasd zag de visser dat de slang weer terug was. Nu met twee kikkers in zijn bek. (Uit: H3 Prestatie bevorderende middelen)

Maar goed, ik kan mij voorstellen dat je nog even wil wachten. Niet erg. Bestellen van het boek kan altijd nog via https://lnkd.in/gdk6R2G

Werk ze,

Rolf Baarda

Excuses voor de laatste mail

By | Overig | No Comments

‘Vijf sterren? Het boek Agile Belonen is volgens mijn informatie nog helemaal niet gerecenseerd!’ Deze en enkele andere terechtwijzingen ontving ik naar aanleiding van mijn laatste mail. Terwijl ik in die briefing eerlijk opbiechtte dat een bureau dat doorgaans voor restaurants beoordelingen op bestelling gefabriceerd, op mijn verzoek die quotes had samengesteld.

‘Spannend tot aan het slot’, zegt u. ‘Maar dan vraag mij toch af: hoezo spannend? Het boek kent helemaal geen plot.’ Ook hier moet ik toegeven dat een beloningsproject weliswaar een enerverende aangelegenheid is, maar daar een boek over schrijven niet automatisch betekent dat die publicatie spannend en meeslepend is.

‘Als ik juist ben geïnformeerd, dan is de Hannah die u in hoofdstuk 2 opvoert als medewerker Kas, in werkelijkheid de vriendin is van uw jongste zoon Kasper die in datzelfde hoofdstuk figureert als Kwaliteitscontroleur in het magazijn.’ Ook dit klopt. Een erg onwaarschijnlijk verhaal besef ik mij nu, als je zoon net is afgestudeerd en Hannah weliswaar goed kan koken, maar haar tomaten beslist niet eerst zelf plukt voordat die in de soep verdwijnen.

Om meer van dit soort ‘onthullingen’ voor te zijn, kondig ik aanvullend onderzoek aan naar de namen van Orsi, Ruben, Joris en Eva, die mij – zucht – al even bekend in de oren klinken.

Laat mij raden. Je hebt belangrijker zaken te doen dan het lezen van Agile Belonen, het waarderen van toegevoegde waarde. Helemaal niet erg. Bestellen kan altijd nog via https://lnkd.in/gdk6R2G

Werk ze,

Rolf Baarda

Spannend tot aan de laatste bladzijde

By | Overig | No Comments

‘Spannend tot aan de laatste bladzijde.’

‘Laat geen mens onberoerd.’

‘De dubbele lagen en onverwachte wendingen maken dit boek zo bijzonder’

‘Het plezier in zijn vak straalt er bij deze schrijver van af.’

‘Magistraal epos. Vijf sterren!’

Deze en veel andere loftuitingen vielen mij ten deel na het verschijnen van het boek Agile Belonen, het waarderen van toegevoegde waarde.

Voor alle duidelijkheid, deze beoordelingen zijn fake en gekocht van een daarin gespecialiseerd bureau. Zij zijn bedoeld om je te verleiden tot het bestellen van dit boek.

Trek je er daarom niks van aan. Laat het voor wat het is: gewoon een prettig leesbaar boekje over het belonen van toegevoegde waarde, het hoe en waarom van bonussen, welk beloningspakket het beste past bij welke bedrijfscultuur en hoe je een en ander kunt invoeren.

Kortom, niets voor op het nachtkastje, geen dikke pil voor op vakantie, laat staan een boek om je kinderen uit voor te lezen. Wel een werkje dat vanwege zijn rode kaft en schitterende typografie prima in je boekenkast staat.

Heb je belangrijker zaken te doen dat het lezen van Agile Belonen? Heel goed! Bestellen kan altijd nog via https://lnkd.in/gdk6R2G

Werk ze,

Rolf Baarda